martes, 4 de outubro de 2016

Dragón caminante

     El otro día Juan Pablo nos llevó al salón de actos. Allí el sentimiento poético no convencía a nadie, y la gente no recitaba fluidamente sus trabajadas lecturas, pero esto pronto cambió, la gente declamaba con mas entusiasmo que acompañado del canturreo del resto convertía en fiesta la tarea.
 Acabada la clase JP nos invitó a aprendernos un poema de memoria, y recitarlo la clase siguiente. Fue así como llegó a mi Machado, ayudado de Serrat y Las Bistecs.*

"Caminante, son tus huellas
el camino y nada más;
Caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace el camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante no hay camino
sino estelas en la mar."

   Machado era un poeta muy interesante, y más allá de sus grandes obras, me impresionaron algunos datos curioso sobre su vida. Él mejor que nadie comprendía que el amor no tiene edad, ya que se enamoró de una joven de 14 años cuando el tenía 34. Esta chica acabaría siendo su mujer un año más tarde. Pero no todo era amor verdadero y para siempre, el poeta también tuvo algún pasajero romance, donde destaca el de Pilar de Valderrama, a la cual apodaba Guiomar, ya que su amor era prohibido.
   Con todo su vida también se caracteriza por el sufrimiento, sobre todo en su última etapa, donde se vió obligado a abandonar España por la Guerra Civil. Su destino fue Francia donde él y su madre murieron tras un agonico exilio.

A pesar de la calidad del poema este nunca superará a la épica canción de DragonBall:
http://saiyanwatch.com/wp-content/uploads/2014/06/Kid-Goku1.jpgAtravesei unha nube brillante (atravesei) 
o meu corpo tinguiuse de moitas cores distintas... 
Aproveitei a explosión do volcán (do volcán) 
e o planeta perdeu a súa vida dun golpe... 
Seica un dinosauro atopo no meu camiño 
estou disposto a todo, a todos esmagarei, a todos... 
Nada, nada, estou disposto a todo, a calquera cousa que veña 
Nada nada, o río cruzarei moi veloz e ás peixes asustarei... 
Nada nada, estou disposto a todo, a meterme na boca do lobo 
(aínda que me devore) 
Nada nada, hoxe tamén manterei a miña cara sonrinte... 


*Enlaces a las canciones:  Serrat (Caminante no hay camino)
                                                Las Bistecs (Caminante)
                                                DragonBall (Nada, nada)

Ningún comentario:

Publicar un comentario